Per terreinbeheerder uitgezocht wat er mag. Staatsbosbeheer gedoogt een champignonbakje, Natuurmonumenten verbiedt het, en de provinciale landschappen lopen sterk uiteen. Met tabel, de boetebedragen van 2026 en hoe je het opzoekt voor jouw gebied.
Je staat op de parkeerplaats bij een bos. Op het bord bij de ingang gaat het over honden, over het broedseizoen en over drones. Over de bramenstruik tien meter verderop staat niets. Mag je daar nu van plukken of niet? Dat hangt volledig af van in wiens bos je staat, en dat is geen uitvlucht. Vier gebieden die aan elkaar grenzen kunnen vier verschillende antwoorden geven, en ze hebben alle vier gelijk.
Waarom verschilt het antwoord per gebied?
Pluk met mate en met respect, en eet nooit iets waarvan je niet 100% zeker bent. Twijfel je? Niet plukken.
Omdat wildplukken niet in een natuurwet staat, maar in het eigendomsrecht. De plant is van degene van wie de grond is. Een natuurgebied is opengesteld terrein van een stichting, een overheidsdienst of een drinkwaterbedrijf, en die eigenaar bepaalt onder welke voorwaarden je er komt. Vaak rust die openstelling op artikel 461 van het Wetboek van Strafrecht: de eigenaar stelt het gebied open onder voorwaarden, en houd je je daar niet aan, dan geldt de toegang als niet verleend. Het Zuid-Hollands Landschap schrijft dat letterlijk zo op zijn pagina met toegangsvoorwaarden. Er is dus geen wet die zegt "wildplukken mag" of "wildplukken mag niet". Er zijn huisregels van tientallen organisaties, en die spreken elkaar tegen.
Wat is het verschil tussen verboden en gedoogd?
Gedogen is geen toestemming. Het is een beheerder die zegt: hier treden we niet tegen op. Aan het eigendom verandert dat niets, en het kan volgend jaar anders liggen, bijvoorbeeld na een droog jaar of in een gebied met veel bezoekers. Een verbod is duidelijker, maar zegt weinig over de handhaving: bij de meeste beheerders lopen een paar boa's op duizenden hectares. Praktisch komt het hierop neer. Staat er "gedoogd", dan neem je rustig een handje mee. Staat er "verboden", dan pluk je niet, ook niet als je zeker weet dat er niemand kijkt. En in beide gevallen heeft de boswachter die je aanspreekt gelijk, ook als je vorige week op dezelfde plek niets hoorde.
Wat mag er bij Staatsbosbeheer?
Staatsbosbeheer beheert ongeveer een kwart van de Nederlandse natuur en is de bekendste beheerder die zelf een hoeveelheid noemt. Die hoeveelheid is inmiddels een soort landelijke vuistregel geworden, ook op terreinen waar hij formeel niet geldt.
Staatsbosbeheer staat op kleine schaal, voor eigen gebruik en op eigen risico wildpluk toe. Voor bijvoorbeeld bramen en paddenstoelen hanteren we daarvoor als uitgangspunt een hoeveelheid van een 250 grams champignon bakje. Staatsbosbeheer beschouwt het op grote schaal en/of commercieel plukken als diefstal en/of beschadiging van zijn terrein.
Staatsbosbeheer, pagina Wildplukken (toegangsregels)
Over paddenstoelen is Staatsbosbeheer een stuk terughoudender dan over bramen. Zij schrijven dat er gemeenten zijn waar het plukken van paddenstoelen op grond van de gemeentelijke verordening niet is toegestaan, dat het onderscheid tussen giftig en niet giftig lastig is, en dat zij het plukken van paddenstoelen daarom niet stimuleren. Verder verwijzen ze naar de adviezen van de KNNV, de Nederlandse Vereniging voor Veldbiologie, die ze onderschrijven: houd je aan de regels ter plekke, weet wat je plukt, verstoor de omgeving niet, zorg dat de soort blijft staan, en denk aan de dieren die er ook van eten.
Waarom zegt Natuurmonumenten nee?
Paddenstoelen, bloemen, planten, vruchten, zaden en noten zijn voor veel dieren een bron van voedsel. Zij zullen je dankbaar zijn als je het voor hen laat liggen. Om bovenstaande redenen is wildpluk in de gebieden van Natuurmonumenten niet toegestaan. Doe je het toch dan riskeer je een boete.
Natuurmonumenten, gebiedsregel Wildpluk
Het opvallende is dat Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer bijna dezelfde zinnen gebruiken en toch tegenovergesteld uitkomen. Beide noemen grootschalig of commercieel plukken diefstal of beschadiging. Beide beginnen met het argument dat eetbare natuur eerst de voorraadkast van de dieren is. Maar waar Staatsbosbeheer daarna een bakje van 250 gram toestaat, schrijft Natuurmonumenten er expliciet bij: "Ook een klein beetje kan voor de kwetsbare natuur al schadelijk zijn." Dat is geen juridisch verschil maar een beleidskeuze, en het verklaart waarom twee mensen met dezelfde vraag online twee tegengestelde antwoorden vinden.
Wat doen de provinciale landschappen?
De provinciale landschappen zijn zelfstandige stichtingen zonder gezamenlijk beleid, en dat merk je meteen. Sommige staan rapen langs het pad uitdrukkelijk toe, een enkele noemt wildplukken strafbaar, en een paar hebben er nooit iets over gepubliceerd. Dat laatste is belangrijk: geen regel op de site betekent niet dat het verboden is, en ook niet dat het mag. Het betekent dat je het niet weet. In de tabel hieronder staat per organisatie wat ik op hun eigen site heb kunnen vinden, geraadpleegd in juli 2026.
Beheerder
Mag wildplukken?
Hoeveelheid die zij noemen
Wat hun eigen site zegt
Staatsbosbeheer
Ja, kleinschalig en voor eigen gebruik
Champignonbakje van 250 gram
Op kleine schaal, voor eigen gebruik en op eigen risico toegestaan; grootschalig of commercieel is diefstal of beschadiging
Natuurmonumenten
Nee
Geen
Wildpluk is niet toegestaan, ook een klein beetje kan schadelijk zijn; je riskeert een boete
Brabants Landschap
Ja, vanaf de paden
Champignonbakje van 250 gram
Wildplukken is toegestaan mits je niet van de paden wijkt, alleen persoonlijk gebruik, geen hout of planten mee
Geldersch Landschap en Kasteelen
Ja, alleen langs wegen en paden
Ongeveer een champignonbakje vol
Wildplukken alleen langs wegen en paden voor eigen gebruik; planten, hout en takken meenemen mag uitdrukkelijk niet
Landschap Noord-Holland
Gedoogd
Een handjevol voor eigen gebruik
Stelregel: een handjevol voor eigen gebruik wordt gedoogd, blijf op de paden
Stichting het Limburgs Landschap
Rapen wel, plukken niet
Eén champignonbakje per persoon
Rapen mag langs wegen en paden en niet commercieel; pluk geen levende planten en paddenstoelen en laat beschermde soorten staan
Stand van zaken zoals de organisaties het zelf publiceren, geraadpleegd op 28 juli 2026. Waar "publiceert hier niets over" staat, betekent dat precies dat: geen verbod gevonden, maar ook geen toestemming.
De zaden, vruchten, noten, paddenstoelen, bloemen en planten zijn in de eerste plaats voedsel voor de dieren in onze natuurgebieden. Wildplukken is toegestaan onder de volgende voorwaarden: wijk niet van de paden en wegen. Pluk alleen voor persoonlijk gebruik: maximaal een hoeveelheid ter grootte van een 250-grams champignonbakje.
Brabants Landschap, veelgestelde vragen
Let op de val die daarin zit. Brabants Landschap en Utrechts Landschap gebruiken allebei het champignonbakje, maar bedoelen er iets tegenovergestelds mee. In Brabant is dat de hoeveelheid die je mág plukken. In Utrecht geldt datzelfde bakje uitsluitend voor rapen van wat los op of langs het pad ligt, en is plukken zelf verboden. Boswachter Jacqueline van Utrechts Landschap schrijft in haar blog: "Het plukken van paddenstoelen mag niet en is dus strafbaar. Datzelfde geldt ook voor het plukken van bijvoorbeeld bloemen, bramen en bosbessen." In dezelfde blog staat wat er gebeurde toen een collega twee wandelaars tegenkwam met drie kilo verse paddenstoelen: proces-verbaal.
Het Limburgs Landschap hanteert precies dezelfde formulering als Utrecht, woord voor woord: plukken mag niet, rapen mag wel langs wegen en paden, niet commercieel, maximaal één champignonbakje per persoon. Of die tekst van elkaar is overgenomen weet ik niet, maar het onderscheid dat eruit volgt is bruikbaar. Ben je uit op eikels, beukennootjes, kastanjes of hazelnoten die al gevallen zijn, dan zit je bij deze twee landschappen goed. Wil je brandnetels snijden of bramen van de struik halen, dan is het antwoord nee.
De uitersten zitten in Zeeland en Groningen. Het Zeeuwse Landschap schrijft dat wildplukken van paddenstoelen en vruchten zoals bosbessen en duindoorn "zelfs strafbaar" is in Nederland, met als enige uitzondering afgevallen dennenappels, eikels, kastanjes en stukjes schors in kleine hoeveelheid. Die formulering is stelliger dan wat er landelijk juridisch te zeggen valt, maar het is wel hoe zij hun eigen gebieden beheren. Het Groninger Landschap publiceert daarentegen geen enkele plukregel en zet in plaats daarvan wildplukwandelingen met een wildplukgids in de agenda. Twee organisaties met vergelijkbaar terrein, twee volstrekt andere signalen.
Bij vier landschappen kon ik op de eigen site niets vinden: Landschap Overijssel, Het Drentse Landschap, Het Groninger Landschap en Het Flevo-landschap. Hun toegangsregels en vragenpagina's behandelen wel honden, drones, metaaldetectors en geocaches, maar niet plukken. Bij Landschap Overijssel staat het dichtstbijzijnde zinnetje in een routebeschrijving en niet in de regels: "Pluk en verzamel met respect, verstand en met mate: alleen voor eigen gebruik." Dat is vriendelijk bedoeld, maar het is geen gebiedsregel en ik zou het ook niet als zodanig citeren. Ik schrijf dit hier op als een gat in de informatie, niet als verbod en niet als vrijbrief. Wie daar wil plukken, mailt de beheerder.
Wat geldt er in de duinen en bij de drinkwaterbedrijven?
Duingebieden zijn grotendeels van drinkwaterbedrijven, en die hebben eigen toegangsvoorwaarden, vaak met een verplichte duinkaart. De regels zijn er meestal strenger dan in het bos. Maar er zit één uitzondering tussen die zo specifiek is dat bijna niemand hem kent: bij PWN mag je in het Noordhollands Duinreservaat in augustus bramen plukken, en dan zelfs buiten de paden.
In het Noordhollands Duinreservaat mag u in de maand augustus bramen plukken, ook buiten de wegen en de paden. Als u de aanduiding 'Niet toegankelijk' tegenkomt mag u in dat gebied geen bramen plukken. Dat geldt o.a. voor de zeereep en de infiltratiegebieden.
PWN, veelgestelde vraag over bramen plukken in de duinen
Die uitzondering geldt alleen daar. In het Nationaal Park Zuid-Kennemerland, dat PWN ook beheert, mag je geen bramen plukken. Dunea is korter van stof en laat geen ruimte: in de toegangsvoorwaarden voor Meijendel, Solleveld, Kijfhoek en Bierlap staat dat er geen planten, paddenstoelen of dieren mogen worden verzameld of verstoord, en hun duinwachters mogen een proces-verbaal uitschrijven. Waternet zegt in de toegangsvoorwaarden voor de Amsterdamse Waterleidingduinen niets over plukken. Daar staat wel een algemeen verbod op beschadigen en verstoren, en het gebied kent een toegangskaart vanaf 18 jaar. Vitens noemt op zijn gebiedspagina's vijf spelregels, waarvan de laatste is dat je je aan de regels van het natuurgebied houdt, zonder die verder in te vullen. Over plukken publiceren zij niets. Over waterschappen kan ik hetzelfde melden: hun verordeningen gaan over het betreden en beschadigen van dijken en oevers, niet over wat je van de begroeiing mag meenemen.
Duin- of waterbeheerder
Mag wildplukken?
Wat hun eigen site zegt
PWN, Noordhollands Duinreservaat
Alleen bramen, alleen in augustus
Bramen plukken mag in augustus, ook buiten de paden, behalve in gebieden met bordjes 'Niet toegankelijk'
PWN, Nationaal Park Zuid-Kennemerland
Nee
In het Nationaal Park Zuid-Kennemerland mag je geen bramen plukken
Dunea
Nee
Er mogen geen planten, paddenstoelen en of dieren worden verzameld of verstoord
Waternet, Amsterdamse Waterleidingduinen
Publiceert hier niets over
Geen plukregel in de toegangsvoorwaarden, wel een verbod op beschadigen en verstoren
Vitens
Publiceert hier niets over
Vijf spelregels over paden, honden en afval, niets over plukken
Wat geldt er op gemeentegrond?
Stadsparken, plantsoenen, bermen en veel kleine bosjes zijn van de gemeente, en die regelt het in de Algemene Plaatselijke Verordening. Veel APV's verbieden het beschadigen van openbaar groen of het meenemen van delen daarvan. Sommige gemeenten gaan verder en wijzen expliciet soorten en gebieden aan. Andere doen precies het omgekeerde en planten eetbaar groen aan met de mededeling dat je mag plukken. Dit kun je niet raden, je moet het opzoeken, en dat kost vijf minuten.
Ga naar [lokaleregelgeving.overheid.nl](https://lokaleregelgeving.overheid.nl/) en zoek op de naam van je gemeente plus APV.
Open de meest recente Algemene Plaatselijke Verordening en zoek in de tekst op "plantsoen", "openbaar groen", "beplanting" of "paddenstoel".
Let op afdelingen met een naam als "Bepalingen ter bescherming van het milieu en het natuurschoon" of "Openbaar groen".
Staat er niets bruikbaars in, kijk dan of je gemeente een aparte pagina over plukken of eetbaar groen heeft.
Blijft het onduidelijk, mail dan de gemeente met de straat of het gebied erbij. Een antwoord op papier is meer waard dan een vuistregel van internet.
Twee gemeenten laten zien hoe ver de uitersten uit elkaar liggen. Soest verbiedt op grond van artikel 4:20, tweede lid van de APV het plukken en zelfs het bij je hebben van een lange lijst aangewezen soorten, waaronder alle paddenstoelen, veenmos, meidoorn, krentenboom, hulst en lelietje-van-dalen. Dat geldt in het Colensobos, het Slangenbosje, drie bosschages in Soesterberg en in alle bos- en natuurgebieden buiten de bebouwde kom, en een boa mag er een boete voor uitschrijven. Wijk bij Duurstede heeft daarentegen kaarten met gemeentelijke fruitbomen online staan en schrijft er gewoon bij dat je mag plukken zodra het fruit rijp is, met het verzoek de bomen niet te beschadigen. Dezelfde handeling, dezelfde provincie, tegengesteld beleid.
Verandert Natura 2000 iets aan wat je mag?
Niet direct. Natura 2000 is een beschermingsregime voor gebieden, geen plukverbod. Wat het wel doet: er geldt een specifieke zorgplicht, vastgelegd in artikel 11.6 van het Besluit activiteiten leefomgeving, en voor activiteiten die zo'n gebied kunnen schaden geldt een vergunningplicht. Een handje bramen valt daar in de praktijk niet onder, maar met een groep of met emmers kom je in een grijs gebied. Belangrijker voor wandelaars is dat delen van Natura 2000-gebieden op grond van de Omgevingswet met een toegangsbeperkingsbesluit kunnen worden afgesloten, permanent of alleen in het broedseizoen. Bij It Fryske Gea zijn bijvoorbeeld gebieden dicht van 15 maart tot 15 juli. Zo'n besluit wordt gepubliceerd en ter plekke aangegeven met borden. Sta je achter zo'n bord, dan is de vraag of je mag plukken niet meer aan de orde, want je hoort er dan niet te zijn.
Welke soorten mag je nergens plukken?
Beschermde soorten. Sinds de Wet natuurbescherming is opgegaan in de Omgevingswet staat de soortenbescherming in het Besluit activiteiten leefomgeving, waar onder meer artikel 11.54 het opzettelijk plukken, verzamelen, afsnijden, ontwortelen of vernielen van beschermde vaatplanten in hun natuurlijke verspreidingsgebied verbiedt. Dat verbod geldt overal, ook op je eigen grond, en er is geen ondergrens van een handje. Wil je weten of een soort erbij zit, dan verwijst RVO naar het Nederlands Soortenregister. Let op dat oude lijsten hier voor verwarring zorgen. De lijst is bij de overgang van de Flora- en faunawet naar de Wet natuurbescherming in 2017 flink veranderd, en soorten die je in oudere overzichten als beschermd ziet staan, zoals de blauwe zeedistel, staan er nu niet meer op. Kijk dus in het register zelf en niet in een gidsje uit de kast. Praktisch loop je hier zelden tegenaan, want de meeste beschermde planten zijn zeldzaam en niet interessant om te eten. Maar zeldzaamheid is op zichzelf al een reden om iets te laten staan.
Over boetes circuleren verouderde bedragen, dus even precies. De boetecategorieen uit artikel 23 van het Wetboek van Strafrecht zijn per 1 januari 2026 vastgesteld op 550, 5.500, 11.000, 27.500, 110.000 en 1.100.000 euro. Kom je ergens 4.100 euro tegen als maximum voor stroperij, dan lees je een bericht van voor die datum. In de praktijk begint handhaving bijna altijd met een gesprek, soms met wegsturen, en pas bij grote hoeveelheden of herhaling met een proces-verbaal.
Hoe zoek je het uit voor de plek waar jij loopt?
Kijk bij de ingang. Bijna elk gebied heeft een bord met de naam van de beheerder en de huisregels erop. Dat bord is je eerste en belangrijkste bron.
Zoek de beheerder op zijn eigen site, niet via een blog. Zoek op "toegangsregels", "gebiedsregels", "spelregels" of "toegangsvoorwaarden".
Staat er niets over plukken, ga dan niet uit van toestemming. Mail de beheerder met de naam van het gebied erbij.
Check daarnaast de APV van de gemeente waarin het gebied ligt. Die kan strenger zijn dan de beheerder, bijvoorbeeld voor paddenstoelen.
Blijf op de paden, tenzij het gebied uitdrukkelijk struinnatuur is. Bij de meeste beheerders is buiten de paden lopen een zwaarder bezwaar dan het plukken zelf.
Neem nooit meer dan je die week opeet, en laat een plek zo achter dat je een halfuur later niet ziet dat je er bent geweest.
Dat hangt af van de beheerder. Bij Staatsbosbeheer en Brabants Landschap mag het, tot ongeveer een champignonbakje van 250 gram voor eigen gebruik. Bij Natuurmonumenten, Utrechts Landschap en het Zuid-Hollands Landschap mag het niet. Bij Geldersch Landschap en Kasteelen mag het langs wegen en paden. Bij PWN mag het in het Noordhollands Duinreservaat alleen in augustus. Kijk dus eerst wie de eigenaar is; dat staat op het bord bij de ingang.
Hoeveel mag ik meenemen?
De enige hoeveelheid die beheerders zelf noemen is een champignonbakje. Staatsbosbeheer en Brabants Landschap maken dat concreet met 250 gram per persoon, Geldersch Landschap en Kasteelen, Utrechts Landschap en het Limburgs Landschap noemen het bakje zonder gewicht, en Landschap Noord-Holland houdt het op een handjevol voor eigen gebruik. Als vuistregel voor het hele land is een bakje van 250 gram dus goed te verdedigen, ook op plekken waar die regel formeel niet geldt.
Is wildplukken hetzelfde als stroperij?
Juridisch kan het eronder vallen. Artikel 314 van het Wetboek van Strafrecht stelt straf op het wegnemen van onder meer te velde staande vruchten en gewassen. In de praktijk gaat het bij handhaving vrijwel altijd om grootschalig of commercieel plukken, en gebruiken beheerders het woord diefstal juist voor die categorie. Voor een handvol bramen komt niemand voor de rechter, maar het verklaart wel waarom een beheerder stellig kan zijn als hij dat wil.
Wat kost een boete voor wildplukken?
Dat hangt af van waarop je wordt aangesproken. Sta je op terrein waar de toegang zichtbaar is verboden, dan is dat artikel 461 Sr met een maximum van 550 euro. Gaat het om stroperij, artikel 314 Sr, dan is het maximum 5.500 euro. Dat zijn de wettelijke maxima sinds 1 januari 2026, niet de bedragen die je standaard krijgt. Geen enkele terreinbeheerder publiceert zelf een boetebedrag.
Mag ik paddenstoelen plukken in een natuurgebied?
Minder vaak dan bramen. Staatsbosbeheer staat het toe binnen dezelfde 250 gram maar stimuleert het niet. Utrechts Landschap, Het Zuid-Hollands Landschap, Dunea en It Fryske Gea verbieden het expliciet. Het Limburgs Landschap staat rapen toe maar geen levende paddenstoelen plukken. En let op de gemeente: Soest verbiedt via de APV alle paddenstoelen, ook in bos- en natuurgebieden van andere beheerders binnen die gemeente.
Mag ik afgevallen eikels, kastanjes en dennenappels rapen?
Bij meerdere beheerders wel, ook waar plukken niet mag. Utrechts Landschap en het Limburgs Landschap staan rapen langs wegen en paden toe tot één bakje per persoon. Het Zeeuwse Landschap verbiedt plukken maar staat afgevallen dennenappels, eikels, kastanjes en schors in kleine hoeveelheid toe. Landschap Noord-Holland gedoogt een handjevol, met de kanttekening dat noten de wintervoorraad zijn van eekhoorns, gaaien en reeën.
Hoe weet ik van wie een gebied is?
Meestal staat het op het bord bij de ingang, met logo en al. Verder helpen de gebiedenkaarten op de sites van de beheerders zelf: Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten en de provinciale landschappen hebben allemaal een overzicht van hun terreinen. Weet je het echt niet, dan geldt het veilige uitgangspunt: niet plukken, of eerst vragen.
Mag ik plukken in een Natura 2000-gebied?
Natura 2000 verbiedt plukken niet op zichzelf. Het is een beschermingsstatus voor het gebied, met een zorgplicht en een vergunningplicht voor activiteiten die schade kunnen veroorzaken. Wat wel meespeelt: delen van Natura 2000-gebieden kunnen met een toegangsbeperkingsbesluit worden afgesloten, vaak in het broedseizoen. En de huisregels van de terreinbeheerder blijven daarnaast gewoon gelden.
Wat als een beheerder niets publiceert over plukken?
Dan weet je het niet, en dat is iets anders dan toestemming. Landschap Overijssel, Het Drentse Landschap, Het Groninger Landschap, Het Flevo-landschap en Vitens hebben op hun site geen plukregel staan. De veilige route is een mail met de naam van het gebied erbij. Ga er in de tussentijd niet vanuit dat het mag omdat het nergens verboden staat, want het eigendomsrecht geldt ook zonder bordje.
Mag ik plukken voor mijn restaurant of om te verkopen?
Niet zonder afspraak met de eigenaar. Alle beheerders die iets toestaan, doen dat uitdrukkelijk alleen voor eigen gebruik. Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten noemen grootschalig of commercieel plukken diefstal of beschadiging, en Brabants Landschap, Geldersch Landschap en Kasteelen, Utrechts Landschap en het Limburgs Landschap sluiten commercieel verzamelen expliciet uit. Wil je het toch, dan begin je met een verzoek aan de beheerder.
Mag ik van het pad af om bij een plant te komen?
Meestal niet, en bij veel beheerders is dat een zwaarder bezwaar dan het plukken zelf. Brabants Landschap, Geldersch Landschap en Kasteelen en het Limburgs Landschap staan plukken of rapen alleen toe vanaf wegen en paden, en Landschap Noord-Holland koppelt zijn gedoogregel aan op de paden blijven. De uitzondering is PWN, dat in augustus voor bramen juist wel buiten de paden toestaat in het Noordhollands Duinreservaat.
Wat doe ik als een boswachter me aanspreekt?
Netjes reageren en accepteren als het antwoord nee is. Ook waar plukken gedoogd wordt is het een gedoogpraktijk en geen recht, dus de beheerder mag er ter plekke anders over beslissen. Duinwachters van Dunea zijn bovendien bevoegd een proces-verbaal uit te schrijven, en gemeenten laten boa's handhaven op hun APV. Discussie op het pad levert je zelden iets op.
Plukken mag niet; rapen langs wegen en paden mag wel, niet commercieel. In de blog: plukken van paddenstoelen, bloemen, bramen en bosbessen is strafbaar
Het Zeeuwse Landschap
Nee
Alleen een bakje afgevallen materiaal
Wildplukken van paddenstoelen en vruchten is strafbaar; afgevallen dennenappels, eikels, kastanjes en schors mogen in kleine hoeveelheid mee
Het Zuid-Hollands Landschap
Nee
Geen
De toegangsvoorwaarden verbieden het beschadigen of meenemen van planten en paddenstoelen
It Fryske Gea
Paddenstoelen niet, rest onbesproken
Geen
Paddenstoelen plukken is niet toegestaan; de gedragsregels zeggen verder niets over plukken
Landschap Overijssel
Publiceert hier niets over
Geen
Geen plukregel in de toegangsregels; in routebeschrijvingen staat wel "pluk en verzamel met respect, verstand en met mate"
Het Drentse Landschap
Publiceert hier niets over
Geen
Geen toegangsregels-, huisregels- of vragenpagina met iets over plukken gevonden
Het Groninger Landschap
Publiceert hier niets over
Geen
Geen regel te vinden, maar zij bieden zelf begeleide wildplukwandelingen aan
Het Flevo-landschap
Publiceert hier niets over
Geen
Geen toegangsreglement of plukregel op de site gevonden
