Meidoorn
Crataegus monogyna
Opgesteld met AI, nog niet nagekeken
De teksten in deze gids worden door een taalmodel opgesteld en daarna per onderdeel door de redactie nagekeken. Bij deze soort is dat nog niet gebeurd.
Wat nog niet is nagekeken kan fouten bevatten. Leg er een tweede bron naast voordat je iets eet, en loop de dubbelgangers na bij de plant zelf.
Foto: Elstro, CC BY 3.0 via Wikimedia Commons
Foto's van plukkers
Bessen kleuren rood vanaf september en blijven lang aan de struik hangen.
De rode besjes van de meidoorn, een van de algemeenste struiken in heggen en houtwallen. Het vruchtvlees is melig en flauwzoet, geen smaaksensatie, maar prima voor gelei en fruitleer.
Herkennen
- Doornige struik of boompje van 2 tot 4,5 meter, zelden hoger, al dicht bij de grond vertakt. De doorns zijn 1 tot 2,5 cm lang en scherp.
- Blad driehoekig, omgekeerd eirond of waaiervormig, 2 tot 4 cm, DIEP GESPLETEN tot op of over de helft, met drie tot zeven lobben die wijd uit elkaar staan.
- Witte, soms lichtroze bloemen van 0,8 tot 1,5 cm in mei en juni, sterk geurend, met veel meeldraden met paarse helmknoppen en EEN stijl.
- Bessen bolvormig of eivormig, donkerrood tot paarsrood, 0,6 tot 1 cm, met meestal EEN pit erin. Rijp van september tot november.
- In de plukmaanden staat de meidoorn niet in bloei. Ga dan af op de doorns, het diep ingesneden blad en de ene pit in de bes; de meibloei is hooguit het moment om de struik te markeren voor later.
- Heggen, bosranden, houtwallen en slootkanten. Inheems en algemeen, veel gebruikt in geschoren heggen.
- Tweestijlige meidoorn heeft twee of drie stijlen, minder diep ingesneden blad en twee of drie pitten per bes. Die is op dezelfde manier bruikbaar.
In de buurt te vinden
Op de grote kaart →Openbare plekken van Meidoorn, met jouw omgeving in beeld. Tik een pin voor details.
Kaart wordt geladen…
In de openbare ruimte staan 7.900 bomen van deze soort die we uit een gemeentelijk register kennen. Ze staan als vierkantjes op de kaart.
Regels en respect
- Laat een flink deel hangen als wintervoer voor vogels.
- Meidoornheggen zijn vaak aangeplant of particulier; vraag even toestemming.
Meer lezen en bronnen
- Wilde planten in Nederland en Belgie: eenstijlige meidoorn
- Wikipedia (en): Crataegus monogyna
- Antigifcentrum (Belgie): meidoorn (Crataegus)
Deze gids helpt bij herkennen, maar vervangt geen gids van vlees en bloed. Twijfel je ook maar een beetje? Niet eten.
Veelgestelde vragen over meidoorn
- Wanneer kun je meidoorn plukken?
- Meidoorn is in Nederland te plukken in september tot en met november. Bessen kleuren rood vanaf september en blijven lang aan de struik hangen. Het weer van dat jaar schuift dat een paar weken op, dus kijk naar de plant en niet naar de kalender.
- Wat kun je van meidoorn eten?
- Van meidoorn eet je de vruchten.
- Hoe herken je meidoorn?
- Doornige struik of boompje van 2 tot 4,5 meter, zelden hoger, al dicht bij de grond vertakt. De doorns zijn 1 tot 2,5 cm lang en scherp. Blad driehoekig, omgekeerd eirond of waaiervormig, 2 tot 4 cm, DIEP GESPLETEN tot op of over de helft, met drie tot zeven lobben die wijd uit elkaar staan. De volledige kenmerken staan hierboven onder Herkennen; de Latijnse naam is Crataegus monogyna.
- Is meidoorn giftig?
- Meidoorn is eetbaar, maar er zijn voorwaarden. Eet alleen het vruchtvlees. Haal het door een zeef en gooi de pitten weg: die zijn steenhard en horen niet in je gelei. Houd je aan wat er onder Let op staat.
- Waar kun je meidoorn vinden?
- Op de kaart van Pluknet staan 7.900 openbare bomen van de soort meidoorn uit gemeentelijke bomenregisters, waarvan 4.404 in Amsterdam. Daarnaast staan er plekken op die plukkers zelf hebben gedeeld.
- Wat kun je maken van meidoorn?
- Gelei of fruitleer; het melige vlees door een zeef halen. Hartige saus of ketchup met kruiden. In de Wildplukkeuken staan de recepten met de hoeveelheden erbij.
- Mag je meidoorn plukken?
- Laat een flink deel hangen als wintervoer voor vogels. Dat hangt niet van de plant af maar van de grond. Plukken zonder toestemming van de eigenaar mag in beginsel niet, ook niet in een park of een berm. Staatsbosbeheer gedoogt kleine hoeveelheden voor eigen gebruik, Natuurmonumenten verbiedt het, en sommige gemeenten verbieden het in hun APV.