Wilde peer
Pyrus pyraster
Opgesteld met AI, nog niet nagekeken
De teksten in deze gids worden door een taalmodel opgesteld en daarna per onderdeel door de redactie nagekeken. Bij deze soort is dat nog niet gebeurd.
Wat nog niet is nagekeken kan fouten bevatten. Leg er een tweede bron naast voordat je iets eet, en loop de dubbelgangers na bij de plant zelf.
Foto: LeonNef, CC BY-SA 4.0 via Wikimedia Commons
Vruchten in de herfst; het lekkerst na de eerste vorst, als ze zacht worden.
De wilde peer is een doornige boom of struik met kleine, harde peertjes vol steencellen. Rauw en onrijp zijn ze wrang, maar gebletst of gekookt worden ze verrassend lekker: compote, jam of perencider (poire). Let op de naam: de echte wilde peer (Pyrus pyraster) is in Nederland nog maar van een handvol plekken bekend. Wat je in een heg of berm vindt is vrijwel altijd een verwilderde of opgeslagen gekweekte peer, en juist die mag je plukken.
Herkennen
- Boom of struik van 6 tot 20 m. Bij wilde en verwilderde vormen eindigen de takken meestal in scherpe DOORNS; gekweekte peren in een boomgaard hebben die niet.
- Rondachtige tot eironde bladeren van 2,5 tot 6 cm, kort toegespitst en scherp fijn gezaagd. Aan de onderkant springen de nerven niet uit.
- Witte bloemen van 2 tot 4 cm in een korte schermvormige tros, met opvallend rode of paarse helmknoppen. Bloei in april en mei.
- Kleine, ronde tot peervormige vruchten van 2 tot 4 cm, hard, melig en vol steencellen, dus korrelig van structuur. Rijp zijn ze geel tot bruingeel.
- Groeit langs holle wegen, in bermen, struwelen, heggen, bosranden en hellingbossen op vochtige, kalkhoudende grond.
In de buurt te vinden
Op de grote kaart →Openbare plekken van Wilde peer, met jouw omgeving in beeld. Tik een pin voor details.
Kaart wordt geladen…
In de openbare ruimte staan 1.988 bomen van deze soort die we uit een gemeentelijk register kennen. Ze staan als vierkantjes op de kaart.
Regels en respect
- De echte wilde peer (Pyrus pyraster) is in Nederland zeldzaam: er zijn nog acht plekken bekend waar hij groeit, de helft van twintig jaar geleden, en FLORON zet hem als aangeplant en niet verwilderend. Kom je er een tegen, laat die dan met rust.
- Wat in bermen, heggen en langs holle wegen staat is meestal een verwilderde of opgeslagen gekweekte peer. Daar mag je gerust van plukken.
- Pluk met mate en laat vruchten hangen voor de dieren; beschadig de boom niet en respecteer particulier terrein.
Meer lezen en bronnen
Veelgestelde vragen over wilde peer
- Wanneer kun je wilde peer plukken?
- Wilde peer is in Nederland te plukken in september en oktober. Vruchten in de herfst; het lekkerst na de eerste vorst, als ze zacht worden. Het weer van dat jaar schuift dat een paar weken op, dus kijk naar de plant en niet naar de kalender.
- Wat kun je van wilde peer eten?
- Van wilde peer eet je de vruchten.
- Hoe herken je wilde peer?
- Boom of struik van 6 tot 20 m. Bij wilde en verwilderde vormen eindigen de takken meestal in scherpe DOORNS; gekweekte peren in een boomgaard hebben die niet. Rondachtige tot eironde bladeren van 2,5 tot 6 cm, kort toegespitst en scherp fijn gezaagd. Aan de onderkant springen de nerven niet uit. De volledige kenmerken staan hierboven onder Herkennen; de Latijnse naam is Pyrus pyraster.
- Waarmee kun je wilde peer verwarren?
- Wilde peer lijkt op peer. De wilde peer is zeldzaam; de gewone peer staat overal aangeplant en verwildert makkelijk. Geen van beide is giftig. De tabel hierboven zet de kenmerken naast elkaar; twijfel je, laat hem dan staan.
- Is wilde peer giftig?
- Wilde peer is eetbaar, maar er zijn voorwaarden. Eet geen harde, onrijpe vruchten. Die zijn wrang en samentrekkend en liggen zwaar op de maag. Het risico zit vooral in de verwarring: wilde peer lijkt op peer. Zie de tabel hierboven.
- Waar kun je wilde peer vinden?
- Op de kaart van Pluknet staan 1.988 openbare bomen van de soort wilde peer uit gemeentelijke bomenregisters, waarvan 433 in Arnhem. Daarnaast staan er plekken op die plukkers zelf hebben gedeeld.
- Wat kun je maken van wilde peer?