Wilde appel
Malus sylvestris
Opgesteld met AI, nog niet nagekeken
De teksten in deze gids worden door een taalmodel opgesteld en daarna per onderdeel door de redactie nagekeken. Bij deze soort is dat nog niet gebeurd.
Wat nog niet is nagekeken kan fouten bevatten. Leg er een tweede bron naast voordat je iets eet, en loop de dubbelgangers na bij de plant zelf.
Foto: AnemoneProjectors (Peter O'Connor), CC BY-SA 2.0 via Wikimedia Commons
Foto's van plukkers
Vruchten rijpen in de herfst (september–november).
De wilde appel is een kleine, vaak doornige boom met kleine, flink zure appeltjes. Rauw zijn ze te zuur om van te smullen, maar gekookt zijn ze goud waard: door het hoge pectinegehalte maken ze prachtige gelei en helpen ze andere jam te laten geleren.
Herkennen
- Kleine boom van 2 tot 10 m (soms tot 12 m) met een dichte, laag aangezette, ronde kroon. Bij de echte wilde vorm eindigen de twijgen vaak in DOORNS; de twijgen hebben horizontale lenticellen.
- Bladeren eirond, bijna rond of elliptisch, kort toegespitst en ongelijk fijn gezaagd, 3 tot 10 cm afhankelijk van de bron. Bij de wilde vorm worden ze spoedig kaal.
- Welriekende, witte tot roze bloemen van 2 tot 4 cm in vlakke, schermvormige trossen; bloei in april en mei.
- Kleine, vrij ronde, geelgroene appeltjes met soms een rode blos, ongeveer 1 tot 4 cm doorsnee (de bronnen geven een iets ander bereik), hard en wrang van smaak. Veel kleiner dan een eetappel.
- Loofbossen, bosranden en houtwallen op zonnige of half beschaduwde, warme plaatsen op vochtige, matig voedselrijke, neutrale tot vaak kalkhoudende grond.
- Onderscheid met de verwilderde eetappel (Malus domestica): die mist doorns en houdt sterk behaard blad, behaarde twijgen en een behaarde kelk, met grotere vruchten. Veel bomen zijn kruisingen, maar allebei zijn ze eetbaar, dus het risico is klein.
In de buurt te vinden
Op de grote kaart →Openbare plekken van Wilde appel, met jouw omgeving in beeld. Tik een pin voor details.
Kaart wordt geladen…
In de openbare ruimte staan 1.408 bomen van deze soort die we uit een gemeentelijk register kennen. Ze staan als vierkantjes op de kaart.
Regels en respect
- De echte wilde appel is in Nederland vrijwel verdwenen door bastaardering met verwilderde eetappels. Hij staat nog in kleine aantallen op de Veluwe, op de stuwwal bij Nijmegen en langs beken in de Achterhoek en Drenthe. Laat die bomen met rust en pluk liever van verwilderde appels langs bermen en spoorlijnen.
- Pluk met mate en laat vruchten hangen voor vogels en insecten.
- Vraag toestemming bij bomen op particulier terrein.
Meer lezen en bronnen
Deze gids helpt bij herkennen, maar vervangt geen gids van vlees en bloed. Twijfel je ook maar een beetje? Niet eten.
Veelgestelde vragen over wilde appel
- Wanneer kun je wilde appel plukken?
- Wilde appel is in Nederland te plukken in september tot en met november. Vruchten rijpen in de herfst (september–november). Het weer van dat jaar schuift dat een paar weken op, dus kijk naar de plant en niet naar de kalender.
- Wat kun je van wilde appel eten?
- Van wilde appel eet je de vruchten.
- Hoe herken je wilde appel?
- Kleine boom van 2 tot 10 m (soms tot 12 m) met een dichte, laag aangezette, ronde kroon. Bij de echte wilde vorm eindigen de twijgen vaak in DOORNS; de twijgen hebben horizontale lenticellen. Bladeren eirond, bijna rond of elliptisch, kort toegespitst en ongelijk fijn gezaagd, 3 tot 10 cm afhankelijk van de bron. Bij de wilde vorm worden ze spoedig kaal. De volledige kenmerken staan hierboven onder Herkennen; de Latijnse naam is Malus sylvestris.
- Waarmee kun je wilde appel verwarren?
- Wilde appel lijkt op appel. De echte wilde appel is in Nederland zeldzaam en kruist voortdurend met de gewone appel. Wat je vindt is meestal een verwilderde gewone appel. Geen van beide is giftig. De tabel hierboven zet de kenmerken naast elkaar; twijfel je, laat hem dan staan.
- Is wilde appel giftig?
- Wilde appel is eetbaar, maar er zijn voorwaarden. Er is in Nederland geen giftige boom met kleine appeltjes waarmee je de wilde appel kunt verwarren. Geen van de geraadpleegde bronnen noemt een gevaarlijke verwisseling; de verwarring is met de verwilderde eetappel en met kruisingen, en die zijn allemaal eetbaar. Het risico zit vooral in de verwarring: wilde appel lijkt op appel. Zie de tabel hierboven.
- Waar kun je wilde appel vinden?
- Op de kaart van Pluknet staan 1.408 openbare bomen van de soort wilde appel uit gemeentelijke bomenregisters, waarvan 432 in Groningen. Daarnaast staan er plekken op die plukkers zelf hebben gedeeld.