Ridderzuring
Rumex obtusifolius
Opgesteld met AI, nog niet nagekeken
De teksten in deze gids worden door een taalmodel opgesteld en daarna per onderdeel door de redactie nagekeken. Bij deze soort is dat nog niet gebeurd.
Wat nog niet is nagekeken kan fouten bevatten. Leg er een tweede bron naast voordat je iets eet, en loop de dubbelgangers na bij de plant zelf.
Foto: HoosierMan1816, Public domain via Wikimedia Commons
Jonge blaadjes in het vroege voorjaar zijn het malst en het minst bitter.
De ridderzuring is de forse zuring met brede bladeren die overal in bermen en op ruige grond staat. De jonge blaadjes zijn aangenaam friszuur. Twee dingen om te weten: je plukt in het vroege voorjaar een bladrozet, en in datzelfde stadium staat het dodelijk giftige vingerhoedskruid er ook als rozet bij. Voel daarom altijd aan het blad en zoek het vliezige tuitje aan de stengel. En zoals alle zuringen: met mate, vanwege het oxaalzuur.
Herkennen
- Zoek het TUITJE. Op de plek waar de bladsteel aan de stengel zit heeft ridderzuring een duidelijk vliezig kokertje om de stengel. Dat is het kenmerk van de duizendknoopfamilie en vingerhoedskruid heeft het niet.
- Blad KAAL en GLANZEND. Strijk erover: het voelt glad. Vingerhoedskruid is viltig behaard met kleine witte haren en voelt zacht en mat.
- Onderste bladeren groot en breed, eirond, tot meer dan 20 cm lang, met een DIEP HARTVORMIGE VOET en een vrij vlakke, hooguit iets gegolfde rand. De hogere bladeren zijn smaller (10 tot 30 cm) en missen die hartvormige voet.
- Forse plant van 80 tot 150 cm met rechtopstaande, geribde, vaak rood aangelopen stengels en een stevige, lange, vertakte penwortel.
- Vanaf juni een losse, brede bloempluim met groenige tot roodachtige bloempjes, later roestbruine vruchtjes met flinke tanden aan de vruchtkleppen. In maart tot mei staat er nog geen bloem: determineer dan op tuitje en blad.
In de buurt te vinden
Op de grote kaart →Openbare plekken van Ridderzuring, met jouw omgeving in beeld. Tik een pin voor details.
Kaart wordt geladen…
Regels en respect
- Zeer algemeen; pluk gerust jong blad, maar alleen waar je de plant met tuitje en al kunt bekijken.
Meer lezen en bronnen
Veelgestelde vragen over ridderzuring
- Wanneer kun je ridderzuring plukken?
- Ridderzuring is in Nederland te plukken in maart tot en met mei. Jonge blaadjes in het vroege voorjaar zijn het malst en het minst bitter. Het weer van dat jaar schuift dat een paar weken op, dus kijk naar de plant en niet naar de kalender.
- Wat kun je van ridderzuring eten?
- Van ridderzuring eet je de bladeren.
- Hoe herken je ridderzuring?
- Zoek het TUITJE. Op de plek waar de bladsteel aan de stengel zit heeft ridderzuring een duidelijk vliezig kokertje om de stengel. Dat is het kenmerk van de duizendknoopfamilie en vingerhoedskruid heeft het niet. Blad KAAL en GLANZEND. Strijk erover: het voelt glad. Vingerhoedskruid is viltig behaard met kleine witte haren en voelt zacht en mat. De volledige kenmerken staan hierboven onder Herkennen; de Latijnse naam is Rumex obtusifolius.
- Waarmee kun je ridderzuring verwarren?
- Ridderzuring lijkt op vingerhoedskruid in het rozetstadium. In het eerste jaar maakt vingerhoedskruid alleen een bladrozet en bloeit er niets. Dat rozet is er juist in maart tot mei, wanneer je jong zuringblad plukt, en het is in Nederland een algemene plant. Allebei zijn het grote, langwerpige bladeren in een rozet op de grond. Je moet het dus aan het blad zien, en dat kan: ridderzuring is kaal en glanzend en heeft een vliezig tuitje om de stengel, vingerhoedskruid is viltig behaard en heeft dat tuitje niet. Vingerhoedskruid bevat hartglycosiden en is dodelijk. De tabel hierboven zet de kenmerken naast elkaar; twijfel je, laat hem dan staan.
- Is ridderzuring giftig?
- Ridderzuring is eetbaar, maar er zijn voorwaarden. Voel en kijk voordat je plukt. Vingerhoedskruid maakt in het eerste jaar alleen een bladrozet en bloeit dan niet, precies in maart tot mei als jij zuringblad plukt. Het is in Nederland algemeen en zeer giftig. Twee checks, allebei aan het blad in je hand: ridderzuring is kaal en glanzend en heeft een vliezig TUITJE om de stengel op de plek waar de bladsteel vastzit, vingerhoedskruid is mat en viltig behaard, van onderen grijsharig, gekarteld tot gezaagd, en heeft dat tuitje niet. Het risico zit vooral in de verwarring: ridderzuring lijkt op vingerhoedskruid in het rozetstadium. Zie de tabel hierboven.