Fluitenkruid
Anthriscus sylvestris
Opgesteld met AI, nog niet nagekeken
De teksten in deze gids worden door een taalmodel opgesteld en daarna per onderdeel door de redactie nagekeken. Bij deze soort is dat nog niet gebeurd.
Wat nog niet is nagekeken kan fouten bevatten. Leg er een tweede bron naast voordat je iets eet, en loop de dubbelgangers na bij de plant zelf.
Foto: T. Kebert, CC BY-SA 4.0 via Wikimedia Commons
Alleen jong blad, vóór de bloei. Zodra de bermen wit zien is het seizoen voorbij.
De witte schermen die in mei alle bermen vullen. Eetbaar, maar de schermbloemenfamilie bevat ook de dodelijkste planten van Nederland. Dit is een soort voor plukkers die hun determinatie op orde hebben, niet om mee te beginnen.
Herkennen
- Stengel hol en gegroefd, met onderaan korte, teruggerichte haartjes en een knolvormig verdikte voet. Geen scherp begrensde vlekken. Let op: een rode of paarse WAAS over de stengel is normaal bij fluitenkruid; het gaat om vlekken op een kale stengel.
- Twee- tot drievoudig geveerd, dofgroen blad, aan de onderkant zacht behaard, met behaarde bladscheden waar het blad aan de stengel zit. Die behaarde scheden zijn ook al in het jonge stadium te zien.
- Geur en smaak kruidig, als peterselie met een zweem anijs of zoethout. Hulpmiddel, geen bewijs.
- Witte schermen zonder omwindsel met vier tot vijftien stralen, mei en juni, op een plant van 60 tot 150 cm. Je oogst voor de bloei, dus dat kenmerk is er dan nog niet en is de plant nog laag.
- Bermen, langs heggen, bosranden, waterkanten en spoorwegen.
In de buurt te vinden
Op de grote kaart →Openbare plekken van Fluitenkruid, met jouw omgeving in beeld. Tik een pin voor details.
Kaart wordt geladen…
Regels en respect
- Pluk niet in bermen langs snelwegen of op hondenuitlaatstroken.
- Laat schermbloemen staan zodra je ook maar iets niet kunt thuisbrengen.
Meer lezen en bronnen
- Wilde planten in Nederland en Belgie: fluitenkruid
- Flora van Nederland: fluitenkruid
- Wikipedia (Engels): Anthriscus sylvestris
- Flora van Nederland: dolle kervel
- Wilde planten in Nederland en Belgie: gevlekte scheerling
- Wilde planten in Nederland en Belgie: waterscheerling
Deze gids helpt bij herkennen, maar vervangt geen gids van vlees en bloed. Twijfel je ook maar een beetje? Niet eten.
Veelgestelde vragen over fluitenkruid
- Wanneer kun je fluitenkruid plukken?
- Fluitenkruid is in Nederland te plukken in april en mei. Alleen jong blad, vóór de bloei. Zodra de bermen wit zien is het seizoen voorbij. Het weer van dat jaar schuift dat een paar weken op, dus kijk naar de plant en niet naar de kalender.
- Wat kun je van fluitenkruid eten?
- Van fluitenkruid eet je de bladeren en de jonge scheuten.
- Hoe herken je fluitenkruid?
- Stengel hol en gegroefd, met onderaan korte, teruggerichte haartjes en een knolvormig verdikte voet. Geen scherp begrensde vlekken. Let op: een rode of paarse WAAS over de stengel is normaal bij fluitenkruid; het gaat om vlekken op een kale stengel. Twee- tot drievoudig geveerd, dofgroen blad, aan de onderkant zacht behaard, met behaarde bladscheden waar het blad aan de stengel zit. Die behaarde scheden zijn ook al in het jonge stadium te zien. De volledige kenmerken staan hierboven onder Herkennen; de Latijnse naam is Anthriscus sylvestris.
- Waarmee kun je fluitenkruid verwarren?
- Fluitenkruid lijkt op gevlekte scheerling, dolle kervel en waterscheerling. Drie schermbloemen die naast fluitenkruid staan en er van een afstand op lijken. De stengel is telkens de snelste check: breek hem door en kijk of hij hol is, en of hij haren of vlekken heeft. Je oogst jong blad en jonge stengel voor de bloei, dus hoogte en scherm zeggen op dat moment nog niets. Let op dat een rode WAAS bij fluitenkruid normaal is; het gaat om scherp begrensde vlekken op een kale stengel. De tabel hierboven zet de kenmerken naast elkaar; twijfel je, laat hem dan staan.
- Is fluitenkruid giftig?
- Fluitenkruid is eetbaar, maar er zijn voorwaarden. Controleer altijd de stengel, en breek hem door. Hol en behaard hoort bij fluitenkruid. Kaal en glad met scherp begrensde vlekken is gevlekte scheerling: dodelijk. Behaard EN gevlekt maar GEVULD is dolle kervel: giftig, geen dodelijke gevallen bekend bij mensen, maar niet eten. Het risico zit vooral in de verwarring: fluitenkruid lijkt op gevlekte scheerling, dolle kervel en waterscheerling. Zie de tabel hierboven.