Fruit
Zuurbes
Berberis vulgaris
J
F
M
A
M
J
J
A
S
O
N
D
Rode besjes kleuren vanaf september en blijven vaak tot in de winter hangen; na vorst milder van smaak.
De zuurbes is een doornige, inheemse struik van bosranden, houtwallen en kalkrijke grond. De langwerpige, felrode besjes zitten vol vitamine C en zijn extreem zuur - in de Perzische keuken kennen ze de gedroogde variant als zereshk, door de rijst. In Europa vooral bekend als gelei of jam.
Herkennen
- Doornige struik van 1-4 m; aan de takken zitten kenmerkende drietandige doorns (in drieën gedeeld).
- Kleine, omgekeerd-eivormige bladeren met een fijn gezaagde, stekelige rand, vaak in bundeltjes.
- Gele, hangende bloemtrossen in mei-juni; daarna langwerpige, felrode besjes van ca. 1 cm in trosjes.
- Doorgesneden hout van tak en wortel is opvallend geel (berberine).
Wat je kunt eten
- Rijpe rode besjes
In de keuken
- Rauw eetbaar maar heel zuur; klassiek verwerkt tot gelei, jam, siroop of chutney.
- Gedroogd (zereshk) door rijst-, vlees- of visgerechten.
- Een handjevol door thee, of als zure toef bij hartige gerechten.
Let hierop
- Eet alleen de rijpe besjes; blad, bast en wortel bevatten berberine en horen niet op je bord.
- Houd het bij normale eethoeveelheden - veel tegelijk kan licht laxeren.
- Pluk niet langs bespoten of drukke bermen.
Regels en respect
- Draag lange mouwen; de drietandige doorns prikken flink.
- Laat ruim hangen voor de vogels, die de struik 's winters nodig hebben.
Meer lezen
Deze gids helpt bij herkennen, maar vervangt geen gids van vlees en bloed. Twijfel je ook maar een beetje? Niet eten.