Kruiden
Winterpostelein
Claytonia perfoliata
J
F
M
A
M
J
J
A
S
O
N
D
Een echte wintergroente: van de late herfst tot het vroege voorjaar. Het oogsten stopt zodra de plant in maart–april gaat bloeien en het blad taaier wordt.
Winterpostelein (ook wel witte postelein) is een milde, sappige bladgroente die juist groeit als de rest van de natuur stilligt. Het is onmiskenbaar te herkennen aan het ronde blad waar de bloeisteel middendoor lijkt te groeien. Geen giftige dubbelganger en mild van smaak — ideaal voor beginners.
Herkennen
- Kenmerkend rond, schotelvormig doorgroeid blad waar de bloeisteel doorheen steekt (perfoliaat).
- Onderste bladeren juist langgesteeld en ruit- tot lepelvormig, in een rozet.
- Kleine, witte 5-tallige bloemetjes op de doorgroeide steel, april–juni.
- Zacht, sappig en glad blad; groeit in plukken op vochtige, kalkarme, vaak zandige grond.
Wat je kunt eten
- Bladeren en stengels
- Bloemetjes (als garnering)
In de keuken
- Rauw als frisse, milde salade — de klassieke toepassing.
- Heel kort gewokt of gesmoord als spinazie (slinkt sterk).
- Combineer met een pittige dressing; de smaak zelf is vrij neutraal.
Let hierop
- Bevat wat oxaalzuur; voor gezonde eters onschuldig, maar houd het met mate bij aanleg voor nierstenen.
- Pluk niet langs bespoten akkerranden of drukke wegen; goed wassen.
Regels en respect
- Snijd het blad boven de rozet af, dan groeit de plant door.
- Laat wat planten bloeien en zaad zetten; winterpostelein zaait zichzelf graag uit.
- Vraag toestemming op akkers en privéterrein.
Meer lezen
Deze gids helpt bij herkennen, maar vervangt geen gids van vlees en bloed. Twijfel je ook maar een beetje? Niet eten.