Kruiden
Kompassla (wilde latuw)
Lactuca serriola
J
F
M
A
M
J
J
A
S
O
N
D
Alleen de zachte jonge blaadjes in het voorjaar; zodra de plant schiet worden ze te bitter en scherp.
Kompassla, ook wilde latuw genoemd, is de wilde verwant van onze kropsla. De naam komt van de bladeren die met hun zijkant naar de zon draaien en zo ongeveer noord-zuid wijzen. Alleen de zachte jonge blaadjes zijn bruikbaar, en dan met mate: de plant zit vol bitter, wit melksap dat licht verdovend werkt.
Herkennen
- Een- tot tweejarige plant tot ongeveer 1,5 m; bladeren draaien met de zijkant naar de zon (noord-zuid, het 'kompas').
- Rij stevige stekeltjes (langer dan 2 mm) op de nerf aan de bladonderkant.
- Wit melksap dat naar buiten komt zodra je blad of stengel breekt.
- Bleekgele composietbloempjes van juli tot september; stengel vaak roodachtig aangelopen.
Wat je kunt eten
- Alleen de jonge blaadjes (voor de bloei)
In de keuken
- Jonge blaadjes met mate rauw door een gemengde salade - flink bitter, dus meng met milder blad.
- Of kort gekookt als bitter groen; oudere en bloeiende planten niet gebruiken.
Belangrijk
- Bevat wit, bitter melksap (sla-melksap/lactucarium) met licht verdovende stoffen - alleen jong blad en met mate.
- Sommige bronnen (o.a. Wikipedia) noemen de hele plant giftig: eet het niet rauw in grote hoeveelheden.
- Wordt bitterder en scherper naarmate het seizoen vordert.
- Niet verwarren met de sterkere gifsla (Lactuca virosa).
- Niet voor kinderen en zwangeren; bij twijfel laten staan.
Regels en respect
- Veelvoorkomende pionierplant/'onkruid'; pluk gerust met mate op schone grond.
- Mijd bespoten akkerranden.
Meer lezen
Deze gids helpt bij herkennen, maar vervangt geen gids van vlees en bloed. Twijfel je ook maar een beetje? Niet eten.