Fruit
Vossenbes
Vaccinium vitis-idaea
J
F
M
A
M
J
J
A
S
O
N
D
Rijpt vanaf eind augustus en blijft tot in de herfst aan het struikje hangen.
De vossenbes (ook rode bosbes genoemd) is een klein, altijdgroen heideheestertje met glanzende, leerachtige blaadjes en helderrode, stevige besjes. De bessen zijn eetbaar maar behoorlijk zuur; ze worden vooral gekookt tot compote of saus. In Nederland vrij zeldzaam.
Herkennen
- Laag, altijdgroen struikje (5-30 cm) met kruipende wortelstokken.
- Blaadjes klein, leerachtig, glanzend donkergroen boven, met bruine stippen (kliertjes) aan de onderkant; blijven 's winters zitten.
- Bloempjes wit tot lichtroze en klokvormig, in kleine trosjes.
- Besjes helderrood, glanzend en stevig, ongeveer 6-10 mm, in trosjes aan de top van de takjes.
Wat je kunt eten
- Rijpe rode besjes
In de keuken
- Rauw erg zuur en wat bitter; de meesten koken ze tot compote, gelei of een zure saus (klassiek bij wild).
- Door hun natuurlijke conserverende zuren blijven ze lang goed; ook prima in te vriezen.
Let hierop
- Vooral zuur en bitter rauw; verhitten met wat suiker maakt ze veel smakelijker.
- In gebieden met vossenlintworm laaghangende bessen goed wassen of verhitten.
- Niet plukken langs bespoten randen.
Regels en respect
- In Nederland zeldzaam en vaak in beschermde heide- en veengebieden; laat staan of pluk hooguit een handjevol, en betreed geen kwetsbare vegetatie.
- Blijf op de paden en respecteer plukverboden in natuurgebieden.
- Laat ruim hangen voor de fauna.
Meer lezen
Deze gids helpt bij herkennen, maar vervangt geen gids van vlees en bloed. Twijfel je ook maar een beetje? Niet eten.