Kruiden
Vogelmuur
Stellaria media
J
F
M
A
M
J
J
A
S
O
N
D
Bijna het hele jaar te vinden en zelfs in zachte winters groen; het malst in het koele voor- en najaar. Zomerse hitte laat het verdwijnen.
Vogelmuur is een van de mildste en meest voorkomende wilde slaplanten — een zacht, mals matje op tuinborders, akkers en omgewerkte grond. De smaak doet aan jonge maïs of spinazie denken. Makkelijk te herkennen, maar controleer altijd het typische haarlijntje om het giftige guichelheil uit te sluiten.
Herkennen
- Één enkele, duidelijke rij haartjes die als een lijntje langs de ronde stengel loopt (en per stengellid van kant wisselt) — hét kenmerk.
- Bij voorzichtig uit elkaar trekken van de stengel blijft een elastisch draadje (merg) heel.
- Kleine witte stervormige bloemen met 5 diep gespleten kroonblaadjes (lijken op 10); de hele dag open.
- Kleine, tegenoverstaande, eivormige, gladde blaadjes; lage, kruipende matvorming.
Wat je kunt eten
- Bovengrondse malse delen: blad, stengel en bloemen
In de keuken
- Rauw als milde salade of door een groene smoothie.
- Heel kort gewokt of aan het eind door soep (slinkt als spinazie).
- Fijngehakt als wilde peterselie over aardappel of ei.
Belangrijk
- Verwar het niet met giftig guichelheil (rood/blauw, Lysimachia/Anagallis arvensis): dat mist het haarlijntje, heeft een vierkantige stengel, zittende blaadjes met zwarte puntjes aan de onderkant, en zalmrode of blauwe bloemen die alleen 's ochtends open zijn. Witte, de-hele-dag-open bloemen = vogelmuur.
- Groeit laag bij de grond: was grondig (o.a. tegen vervuiling en vossenlintworm) of verhit bij twijfel.
- Pluk niet langs bespoten akkerranden, drukke wegen of hondenplekken.
Regels en respect
- Vogelmuur is overvloedig en snelgroeiend; kleine oogsten kan de plek makkelijk hebben.
- Knip het matje af en laat de wortels zitten voor snelle hergroei.
- Vraag toestemming op akkers en in andermans tuin.
Meer lezen
Deze gids helpt bij herkennen, maar vervangt geen gids van vlees en bloed. Twijfel je ook maar een beetje? Niet eten.