Kruiden
Veldzuring
Rumex acetosa
J
F
M
A
M
J
J
A
S
O
N
D
Jong voorjaarsblad (vr de bloei) is het malst en zuurst. In de zomer wordt het blad taai; in het najaar komt er weer verse rozetgroei.
Veldzuring is de wilde citroen van de weide: knapperig blad met een verfrissend zure smaak door het oxaalzuur. Je vindt het in graslanden, bermen en langs slootkanten. Een paar blaadjes tillen een salade, saus of soep meteen op.
Herkennen
- Langgerekt pijl- tot spiesvormige bladeren met naar beneden en achteren wijzende basislobben.
- Duidelijk zure, frisse smaak bij het proeven van een klein stukje blad (belangrijk onderscheid).
- Rozet van bladeren; hogere stengelbladen omvatten de stengel met een vliezig tuutje rond de knoop.
- Roodbruine, ijle bloeipluim in mei–juli; plant tot ongeveer 1 m, tweehuizig.
Wat je kunt eten
- Jonge bladeren
- Jonge stengels (sappig en zuur)
In de keuken
- Rauw: fijngesneden door salade, of als frisse toef bij vis en ei.
- Verwarmd tot een zuringsaus of door soep; het blad verkleurt dan snel dofgroen.
- Combineert goed met room of boter, die het zuur verzachten.
Belangrijk
- Bevat oxaalzuur: eet met mate. Wees terughoudend bij nier- of blaasstenen, jicht of reuma, en geef het niet in grote hoeveelheden aan kleine kinderen.
- Verwar jong blad niet met de giftige gevlekte aronskelk (Arum maculatum): die heeft netnervige, glanzende pijlbladen zonder zure smaak. Proef altijd een klein stukje: geen zuur = niet eten.
- Mijd bespoten weilanden en zwaar bemeste bermen; goed wassen.
Regels en respect
- Pluk verspreid een paar blaadjes per plant, zodat de plant doorgroeit.
- Laat bloeiende stengels staan voor insecten en zaadvorming.
- Vraag toestemming in weilanden; let op vee en bemesting.
Meer lezen
Deze gids helpt bij herkennen, maar vervangt geen gids van vlees en bloed. Twijfel je ook maar een beetje? Niet eten.